حدود 1005 نوشت (نك نيمهٴ دوم سدهٴ دهم)، و شرحي دربارهٴ معجزات ناشي از بقاياي متبرك قديس بنديكت در فلوري، از سال 887 تا 1003. تاريخ فرانكها با يك مقدمهٴ مكانشناسي1 در هشت فصل همراه است كه حاوي اطلاعات اصيل بسيار اندكي است. ذيلهاي متعددي بر اين تاريخ نوشته شده كه آخرينش در اثناي سالهاي 1169 تا 1174 بوده است.
ثيتمار مرسبورگي
ثيتمار مرسبورگي2 پسر كنت زيگفريد فون والبك3 در 25 ژوئيهٴ 975 زاده شد؛ در كودلين بورگ و ماگدبورگ تحصيل كرد؛ از 1009 به بعد اسقف مرسبورگ؛ در 1018 درگذشت. مورخ آلماني. نوشتن تاريخ ساكسوني را در 1012 شروع و در 1018 به صورتي استادانه تمام كرد.
تاريخ او بهترين مأخذ براي مطالعهٴ حوادث آن عصر در آلمان شرقي است؛ همچنين شامل اطلاعاتي دربارهٴ ممالك اسلاو است. ثيتمار ظاهراً معلوماتي دربارهٴ زبان اسلاو غربي داشته است.
آدلبولد اوترختي
يادداشت مرا در فقرهٴ رياضي (ج) در بالا ببينيد.
آدمار شاباني
آدمار شاباني، همچنين آنگولمي4، در 988 در شابانه، نزديك شاتوپونزاك5، در هوت - وين6 زاده شد، غالباً در ليموژ7 و آنگولم8 برآمد؛ در 1034 در اورشليم درگذشت. راهب و مورخ فرانسوي (ليموزي)9. مهمترين اثرش تاريخ فرانسه با توجه خاص به آكويتانيا10 از دوران افسانهاي تا سال 1028 است، در سه كتاب. دو كتاب اول غالباً از تواريخ قبلي رونويسي شده، ولي كتاب سوم كه از حوادث سالهاي 814 تا 1028 گفتوگو ميكند، مأخذ بسيار مهمي است براي تاريخ آكويتانيا در قرنهاي دهم و يازدهم. الي دو روفه11 پيشنماز هنري دوم (پادشاه انگليس از 1154 تا 1189) دنبالهٴ آن را تا سال 1174 نوشت.